کد لوگو برای ایمیل:
http://tinypic.com/view.php?pic=6opja5y&s=1
متنی که به رسانه ها و سازمانهای داخلی و بین المللی خواهیم فرستاد:
ما ایرانیان به دور از هر تفکر سیاسی، جناحی، حزبی، قومی و ... اعلام میکنیم که با هر گونه حمله نظامی به ایران مخالفیم و از همه شما که دل در گروی آزادی بیان، نهادینه کردن دموکراسی در سراسر جهان و احقاق حقوق بشر برای همه ملتهای جهان هستید، میخواهیم که ما را در رسیدن به جهانی عاری از جنگ و مخالفت با تجاوز به سرزمینی که خود اولین پیام آور حقوق بشر برای جهانیان بود، یاری رسانید.
قاطعانه میگوییم ملت ایران خود باید تعیین تکلیف خویش را به دست گیرد و هیچ نیازی به دخالت نظامی بیگانه نخواهد بود؛ چرا که معتقدیم جنگ برای هیچ ملتی آزادی و دموکراسی نیآورده و نخواهد آورد و کوچکترین تجاوز نظامی به سرزمینمان که ثبات را از منطقه میستاند، ما را واخواهد داشت با تمام وجود در برابر متجاوزین بایستیم.
به آنان نیز که سودای جنگ افروزی را در سر میپرورانند هشدار میدهیم که ما آزادی و حقوق بشر برای میهنمان میخواهیم و اگر حامی خواسته ما هستید، از فعالین حقوق بشر و جنبشهای اجتماعی ایران حمایت کنید و احقاق حقوق ما را، بهانه جنگ طلبی خویش نکنید.
We – the Iranian – are announcing that (separate of any political or lateral or party or national things) we have been disagreed with any military attack to Iran and we'd want you to help us for arriving on the world who that hasn't any war. You yourself who to encourage the liberty of explanation, democracy for world and mankind rights, must be disagree with exceed to country that was the first messenger of mankind rights for people of world itself.
We have been said categorically, Iranian people have to take in hand of his impose appointment and we will never need to foreign interference. Because we believe that the war wasn't bringing us the freedom and democracy to nations and it won't do this.
We have been decided to persevere on opposite of offensives if our territory is attacked from any foreign country and it will be remove the registrar form region.
We are alerting to persons who they have combat ideas in head. We want freedom and democracy to our country and if you are approved our idea, please backing from people of actives to mankind rights and social movements in Iran.
حمایت از متن مذکور
توجه: آدرس رسانه ها و سایتهایی که میتوانیم حرکت خود را به اطلاع آنها برسانیم، در لیستهای "سایتهای خبری"، "نشریات و روزنامه ها" و "سایتهای حقوق بشری" که در ستون سمت چپ همین وبلاگ میباشد، ذکر شده اند؛ سپاسگزار خواهم شد اگر سایتها یا ایمیلهای دیگری را نیز میشناسید که میتوانند کمکمان کنند، حتما در بخش نظرات به آنها اشاره کنید تا به لیستهای مذکور اضافه شوند.
نکات لازم به ذکر:
* هدف ما ایجاد همبستگی ملی در داخل و یکدلی در خارج از کشور برای جلوگیری از هرگونه جنگ افروزی علیه ایران است.
* ما معتقدیم که حمله نظامی به ایران قطعی نشده ولی میخواهیم جلوی کوچکترین احتمالات در بروز چنین فاجعه ای بایستیم.
* در عین حال که مخالفت خود را با جنگ افروزی نشان میدهیم، حرکت ما در تضاد کامل با هرگونه ایجاد جو روانی و واهمه که نگرانی و یاس و ترس را به جامعه تزریق کند، قرار دارد.
* ما میدانیم که سرزمینمان و هم میهنانمان امروز با مشکلات عدیده ای روبرو هستند، ولی چاره کار را در حمله نظامی نمیدانیم، چرا که این اقدام نامعقول، مشکلاتی دیگر را بر مشکلاتمان اضافه خواهد کرد.
* ما با تجربه تلخیهای جنگهای گذشته و اینکه نثار خون هم میهنان و نابسامانیهای دیگری را به ایران تحمیل خواهد کرد، به مخالفت با جنگ برخواسته ایم، ولی در عین حال میگوییم که با تمام وجود برای سربلندی ایران و ایرانی، آماده ایم و به هر نحو ممکن از حیثیتمان دفاع خواهیم کرد و اجازه تجاوز را به هیچ متجاوزی نمیدهیم.
* حمایت هر گروه یا حزبی از حرکت ما، به منزله این نخواهد بود که ما نیز حامی آنان هستیم چرا که این حرکت را یک حرکت کاملا ملی و به دور از باندبازیها و دیگر جریانات سیاسی میدانیم ولی در عین حال از همه آنان میخواهیم که اگر حامی حقوق ملت ایران و سربلندیمان هستند، ما را تنها نگذارند.
آخرین خبرها از صلح:
17 آذرماه 1386: همایش علمی صلح با پیشنهاد کمیته موقت ملی صلح توسط اساتید و صاحب نظران علمی برگزار میشود. این تصمیم در پنجمین نشست از سلسله نشستهای "هم اندیشی کمیته موقت ملی صلح با گروههای مختلف اجتماعی ایران "در روز یکشنبه هفدهم آذرماه 1386 که با حضور اساتید دانشگاه همراه بود، اعلام شد. بر اساس این تصمیم، همایش علمی صلح قبل از تشکیل "نشست ملی صلح" برگزار میشود، چرا که به اعتقاد شرکت کنندگان در این نشست، ابتدا باید موضوع صلح و جنگ به خوبی تبیین شود. "اینکه تهدیدها چقدر جدی هستند و اگر این تهدیدها جدی شوند چه آثاری را به دنبال خواهند داشت." به گزارش روابط عمومی کانون مدافعان حقوق بشر، اساتید دانشگاه پس از آنکه در جریان اقدامات گذشته کمیته موقت ملی صلح قرار گرفتند، بر انجام کار علمی برای ایجاد همبستگی میان اقشار و اقوام مختلف در داخل کشور تأکید کردند. بنابراین از کار فرهنگی و علمی به عنوان یک اقدام ضروری در این مسیر نام برده شد. تأکید بر ضرورت گسترش طرح ایده گفت و گو در داخل کشور برای مقابله با خطراتی چون تجزیه طلبی از دیگر موضوعاتی بود که در این نشست برای بهبود اوضاع داخلی و کمک به ایجاد همبستگی مطرح شد. کمیته موقت ملی صلح پیش از این نیز چهار نشست هم اندیشی با نمایندگان دانشجویان، روزنامه نگاران، کارگران، زنان و فعالان محیط زیست تشکیل داده است. در این سلسله نشست ها در خصوص ضرورت طرح بحث مقابله با خطرهای تهدید کننده صلح در ایران و ارتباط آن با شعار "جنگ نه، صلح و حقوق بشر آری" گفت و گو شده است. همچنین در پنجمین نشست هم اندیشی صلح، شرکت کنندگان با طرح این سؤال که "چگونه میشود صلح را به یک مسأله عمومی تبدیل کرد"، بر نقش نهادهای مدنی و چگونه فعال سازی آنان در این مسیر اشاره شد. بنابراین بر طراحی فرآیند کار و داشتن یک پیام مشخص به عنوان نیرویی مستقل تأکید شد. این سلسله نشستها که در آستانه برگزاری "نشست ملی صلح" تشکیل میشود، تلاش میکند تا با هم اندیشی همه نیروهایی که در ایران فعال هستند راهکارهایی برای مخالفت جدی با جنگ و ایجاد زمینه برای ایجاد صلحی پایدار بیابد. شیرین عبادی برنده جایزه صلح نوبل در بیست و هشتم آبان ماه 1386 در فراخوانی پیشنهاد تشکیل "شورای ملی صلح" را ارائه داد که به دنبال آن "کمیته موقت ملی صلح" کار خود را آغاز کرد.
۲۴ دی ماه ۱۳۸۶: گروه مادران صلح که پيش از اين نامه ای خطاب به مسولان کشور با بيش از ۶۰۰ امضای مادر ايرانی منتشر کرده بودند نامه ای نيز خطاب به مردم ايران نوشته اند که بيش از ۴۰۰ نفر نيز از نامه مادران صلح حمايت کرده اند. متن نامه مادران صلح خطاب به مردم ايران چنين است:
پيام مادران صلح ايران
همميهنان عزيز
ما جمعی از مادران اين سرزمين، با توجّه به وضعیّت مخاطرهآميز و پر تنشی که کشورمان و منطقه درآن بسر میبرد و با توجّه به بيکاری، تورّم و گرانی ناشی از سياستهای ناکارآمدی که آسيبهای اجتماعی در پی دارد، بر آن شديم تا با مرور تجربه مشترکمان، همگان را به چارهانديشی فراخوانيم. متأسّفانه بارديگر مسئله تحريم و سياست نهجنگ و نهصلح گريبان ملّت ايران را گرفتهاست و انرژی و اندوخته آنان را به تاراج میبرد. همان تحريمهايی که پيش و پس از جنگ ۸ ساله شاهد خسارتهای مادی و معنوی آن بوديم و تأثير آن را در عقب ماندن از غافله توسعه و پيشرفت ديديم. ما بر اين باوريم که خطرها و خسارتهای تحريم اقتصادی در دراز مدّت کمتر از حمله نظامی نيست. تحريمها موجب برباد رفتن سرمایه اين ملّت در باج دادن به کشورهای دلاّل و دستيابی پرهزينهتر به کالاهای اساسی همچون دارو، شيرخشک، موادّ بهداشتی، کشاورزی، صنعتی و عمرانی میشود. تحريمها آرام آرام زندگی مردم را فلج میکند. فرار مغزها و سرمايهها، ورشکستگی کارخانهها، بيکاری، کاهش توليد، گرانی و فقر و در پی آن اعتياد و فساد، از عوارض اين تحريمها میتواند باشد. فقر و فساد بسترساز و گسترشدهنده خشونت و درگيری درونی ميان خود مردم میگردد. ترس و نگرانی از آينده مانع از اعتماد مردم به يکديگر میشود و مار ا از تمرکز و همکاری برای تحقّق آرمانها و خواستههای مشترک و مهمّی که بهخاطر آنها انقلاب کردهايم همچون عدالتخواهی، آزادی، استقلال و ترقّی و … باز میدارد. تحريمها خواستههای ملّی را فردی میکند. در آشفته بازار تحريم، هرکس سعی دارد کلاه خود را دودستی چسبيده، بیاعتنا به ديگری، درگير حلّ بحرانهای معيشتی و عاطفی روزمرّه خويش باشد. در حالیکه در بحرانهای فراگير، مردم بيش از پيش به اتّحاد و خرد جمعی نياز دارند. ما امروز بيش از هر زمان ديگر نيازمند همبستگی و همکاری و حضور اجتماعی هستيم. بياييم از دمغنيمتشمردن، بی اعتنايی به منافع ملّی، کنارکشيدن از مسائل اجتماعی و تماشاچی ناکارآمد بودن دوری کنيم. از مسئولان بخواهيم در تصميمگيریهای سرنوشتساز به مردم اعتمادکرده، آنها را مشارکت دهند. از مسئولان بخواهيم که اطّلاعات و اخبار را بهطور شفّاف در اختيار مردم بگذارند تا آنها بتوانند با دلسوزی بيشتر منافع ملّی را پاسبدارند. ما باور داريم که بیخبری و جهل هرگز نمیتواند ضامن امنیّت و ثبات کشور باشد.
چارهای بينديشيم ، فردا شايد فرصتی نباشد!
همراه شو عزيز
تنها نمان به درد
کاين درد مشترک
هرگز جدا جدا درمان نمیشود...